ندانم چون کنم در صحبت او حفظ دین خود

اگر می بود نرگس را چو مردم چشم بینائی

چو ممکن نیست بودن بی بلا بسیار ممنونم

که افکندست عشقم در بلای سرو بالائی

که چشمش می کند تاراج ایمانم به ایمائی