که افکندست عشقم در بلای سرو بالائی

یکی از عاشقان چشم مردم پرورش می شد

اگر می بود نرگس را چو مردم چشم بینائی

چو ممکن نیست بودن بی بلا بسیار ممنونم

ندانم چون کنم در صحبت او حفظ دین خود

که چشمش می کند تاراج ایمانم به ایمائی