گوئی خلاص می شوم از دوزخ عذاب

اما خوشم که اخگر خس پوش دل ز غیب

می آید از خجسته نسیمی به التهاب

بوی بهشت می شنوم از ریاض لطف

از درگهی که هست سگش آهوی حرم

در گردنم به یک کشش افکنده صد طناب

لیکن چو نیست پای تردد چه سان شوم