از درگهی که هست سگش آهوی حرم

می آید از خجسته نسیمی به التهاب

بوی بهشت می شنوم از ریاض لطف

گوئی خلاص می شوم از دوزخ عذاب

در گردنم به یک کشش افکنده صد طناب

لیکن چو نیست پای تردد چه سان شوم

بهر شرف ز سجده آن سده بهره یاب