چو موسیقار صد فریادم از هر استخوان آمد

چو باد شعله جنبان زد حریفان را به جان آتش

مرا هر حرف کز سوز دل خود بر زبان آمد

تزلزل بس که برهم زد سراپای وجود را

به زعم بردباری هرکه را از دوستان گفتم

که باری از دلم بردار بر طبعش گران آمد

به خود تا نقش می بستم کزین غمخانه بگریزم