در تو پوشانند اگر از عیب مردم صد لباس

کای ز طبعت جلوه گر اشخاص معنی در صور

آن که در دانستن قدر سخن همتاش نیست

کی معطل می کند او چون توئی را این قدر

کی شود پوشیده پیش خاطر او این هنر

کز نی خوش جنبش کلک تو در اوصاف او

می رود زین شکرستان تا به خوزستان شکر