کز نی خوش جنبش کلک تو در اوصاف او

کی معطل می کند او چون توئی را این قدر

در تو پوشانند اگر از عیب مردم صد لباس

کی شود پوشیده پیش خاطر او این هنر

می رود زین شکرستان تا به خوزستان شکر

وز ثنایش طبع مضمون آفرینش می کند

در تن شخص فصاحت هر زمان جان دگر