به زمین دشمن سرکوفته ام رفته فرو

به بشارات بهار ابدی استبشار

گلشن بخت من است آن که ز اقبال درو

زده صد خرمن گل جوش زهر بوته خار

ز جهان حاسد کم حوصله ام کرده فرار

این ازان رشک که الحال از آن حالت پیش

آن ازین غصه که امسال به صد عزت بار