ز جهان حاسد کم حوصله ام کرده فرار

گلشن بخت من است آن که ز اقبال درو

زده صد خرمن گل جوش زهر بوته خار

به زمین دشمن سرکوفته ام رفته فرو

این ازان رشک که الحال از آن حالت پیش

آن ازین غصه که امسال به صد عزت بار

کرده از قوت امداد خودم رتبه بلند