گلشن بخت من است آن که ز اقبال درو

دگر از ذوق نیابد به زبان نام خمار

منم آن نخل خزان دیده که دارم امروز

به بشارات بهار ابدی استبشار

زده صد خرمن گل جوش زهر بوته خار

به زمین دشمن سرکوفته ام رفته فرو

ز جهان حاسد کم حوصله ام کرده فرار