زده صد خرمن گل جوش زهر بوته خار

منم آن نخل خزان دیده که دارم امروز

به بشارات بهار ابدی استبشار

گلشن بخت من است آن که ز اقبال درو

به زمین دشمن سرکوفته ام رفته فرو

ز جهان حاسد کم حوصله ام کرده فرار

این ازان رشک که الحال از آن حالت پیش