این دم از عون تو ای زهره گردون وقار

من کزین بیشتر از رهگذر پستی بخت

داشتم تکیه که از خار و خس راهگذار

این دم از لطف تو ای شمسه ایوان شرف

پای بر مسند مه می نهم از استیلا

تکیه بر بالش خود می کنم از استکبار

وین هنوز اول آثار ترقیست که من