تو سردار جهان باشی و دایم

چو پرگارش فلک سازد نگون سار

بود تا ملک جسم از خسرو روح

بود تاسر بر آن اقلیم سردار

بود جای سر خصمت سر دار

به کینت هر که بر بالین نهد سر

نگردد تابه صبح حشر بیدار