کافی ز آتش غضبش گرمی شرار

از هم بپاشد و تل خاکستری شود

بیند اگر به قهر درین نیلگون حصار

هست از برای سوختن خرمن عدو

ای مالک رقاب ملوک سخن که هست

بر مدحت تو سلسله نظم را مدار

هرکس به مدعای دگر از سحاب نظم