کوه ابدال که از سبزه پژمرده و برف

ذره گرم شود بر سر شیران شیرک

کرده یخ استره چرخ که گردیده از آن

حرف امید بهار از ورق بستان حک

پوستین می کشد آن روز به زیر کپنک

مجمعی ساخته وز قهقهه انداخته اند

هرزه خندان جبل جمله به او طرح خنک