بهر دفع ظلمت ادبار از ضعف امید

مالشی ده چشم غفلت را و سر بردار از آن

اسب چوبین پای امیدت که نقش عرصه بود

تمشیت فرمای دهر از تقویت کردش روان

ماه می جستی ز اقبال آفتابی شد عیان

از گشاد بی محل تیر تو در صید مراد

کشتی خوف و خطر گهواره امن و امان