به دوش زانوم از جبهه مانده بار گران

زینت ارچه مقام است لیک بالنسبه

تو آتشی و کواکب شرار و چرخ و خان

جهان مدار از بس که شرمسار تو را

بزرگوارا از بس به زیر بار توام

ز انحنا شده جیبم مصاحب دامان

زمانه راست چنین اقتضا که گوهر مدح