زینت ارچه مقام است لیک بالنسبه

هم اتفاقی تدبیر پیر و بخت جوان

به خال چهره زنگی اگر نظر فکنی

شود ز مردمی انسان دیده انسان

تو آتشی و کواکب شرار و چرخ و خان

جهان مدار از بس که شرمسار تو را

به دوش زانوم از جبهه مانده بار گران