من که پای ناروانم زین سعادت مانع است

وین طبیعت خاص او سازند و این طول زمان

کاش انسان طیروش بال و پری هم داشتی

تا گه و بیگه بدی گرد سر او پر زنان

کز تردد ذره وش یابم به خورشید اقتران

از پی اقبال سر مد قبله خود کرده ام

از سجود دور آن آستان را کعبه سان