از سجود دور آن آستان را کعبه سان

من که پای ناروانم زین سعادت مانع است

کز تردد ذره وش یابم به خورشید اقتران

از پی اقبال سر مد قبله خود کرده ام

بهر انشای ثنایش از خدا دارم امید

عمر نوح و طبع خسرو نظم در طی لسان

تا بود کز صدهزار اندر بیان آرم یکی