بهر انشای ثنایش از خدا دارم امید

کز تردد ذره وش یابم به خورشید اقتران

از پی اقبال سر مد قبله خود کرده ام

از سجود دور آن آستان را کعبه سان

عمر نوح و طبع خسرو نظم در طی لسان

تا بود کز صدهزار اندر بیان آرم یکی

وان گه از رویش برانگیزم هزاران داستان