عمر نوح و طبع خسرو نظم در طی لسان

از پی اقبال سر مد قبله خود کرده ام

از سجود دور آن آستان را کعبه سان

بهر انشای ثنایش از خدا دارم امید

تا بود کز صدهزار اندر بیان آرم یکی

وان گه از رویش برانگیزم هزاران داستان

پادشاها گرچه در پای سریر سلطنت