گر درخت نظمش از مشرق برون آید شود

در رکاب شخص طبعش خسرو سیارگان

دوش شاهان سخن کز طیلسان پر زیب گشت

از عنانش می کشد صد منت از برگستوان

خلق مغرب را پر آب از میوه های او دهان

لیک از بی امتیازی های گردون تاکنون

بوده است از خلق منت کش برای آب و آن