ز لفظ منهیان عالم غیب

کزین گفت و شنو یک دم کند بس

مرا هم خورد حرفی چند بر گوش

که می برد استماع آن ز دل هوش

ز گفت آگهان سر لاریب

یکی زان حرفهای راست تعبیر

قلم می آورد در سلک تحریر