که می برد استماع آن ز دل هوش

درین مدت شبی بگذشت بر کس

کزین گفت و شنو یک دم کند بس

مرا هم خورد حرفی چند بر گوش

ز لفظ منهیان عالم غیب

ز گفت آگهان سر لاریب

یکی زان حرفهای راست تعبیر