که عزمش باره بر چرخ برین تاخت

چه شمعی را به محض قدرت افروخت

که خصم از پرتوش پروانه وش سوخت

چه شاهی را دگر کرسی نشین ساخت

ز بس کاین ذوق می برد از دلم هوش

زبان نکته سنجم بود خاموش

دل اما داستانی گوش می کرد