من به رنگین سخنان از تو نیابم بویی

نه چنان دست درازم که به دیوار رسم

از درت گرچه گدایان به درم واگردند

چه شود گر من درویش به دینار رسم

ور چه در گفتن طامات به «عطار» رسم

سیف فرغانی در کار تویی مانع من

پایم از دست بهل تا به سر کار رسم