چه شود گر من درویش به دینار رسم

از در باغ خودم میوه ده ای دوست که من

نه چنان دست درازم که به دیوار رسم

از درت گرچه گدایان به درم واگردند

من به رنگین سخنان از تو نیابم بویی

ور چه در گفتن طامات به «عطار» رسم

سیف فرغانی در کار تویی مانع من