بدو دارد امید و زو ترس و باک

ز کار آن گزیند که بی رنج تر

چو خواهد که بردارد از گنج بر

گراینده باشد به یزدان پاک

بداند که ما تخت را مایه ایم

جهاندار پیروز را سایه ایم

نوشتم یکی نامه نزدیک تو