جهاندار پیروز را سایه ایم

گراینده باشد به یزدان پاک

بدو دارد امید و زو ترس و باک

بداند که ما تخت را مایه ایم

نوشتم یکی نامه نزدیک تو

که روشن کند جان تاریک تو

هم آنگه که بر تو بخواند دبیر