بداند که ما تخت را مایه ایم

چو خواهد که بردارد از گنج بر

گراینده باشد به یزدان پاک

بدو دارد امید و زو ترس و باک

جهاندار پیروز را سایه ایم

نوشتم یکی نامه نزدیک تو

که روشن کند جان تاریک تو