که روشن کند جان تاریک تو

بداند که ما تخت را مایه ایم

جهاندار پیروز را سایه ایم

نوشتم یکی نامه نزدیک تو

هم آنگه که بر تو بخواند دبیر

منه پیش و این را سگالش مگیر

اگر شب رسد روشنی را مپای