ز خودبگذری، بی خودی دولتی ست

اگر می روی کاروانی خوش است

تو در شهر تن مانده ای تنگ دل

ز دروازه بیرون جهانی خوش است

مکان طی کنی، لا مکانی خوش است

همایان ارواح عشاق را

برون زین قفس آشیانی خوش است