ز درد و حسرت عمری که بی تو رفت از دست

ایا ز جور تو بر دست روزگار انگشت!

چو یوسفی تو که از دست تو عزیزان چون

زنان مصر بریدند زارزار انگشت

گزم به ناب ندامت هزار بار انگشت

به وقت تنگی هجرت چو پای دلها را

همی درآید در سنگ اضطرار انگشت،