مگر عصای کلیم است تازیانه تو

به نزد تو زر سلطان سفال رنگین است

از آنکه گوهر نفس است در خزانه تو

بدین صفت که تو را سرکش بنان شد رام

ز جیب فکر چو سر برکند سخن در حال

چو موی راست شود فرق او به شانه تو

تو بحر فضل و تو را در میانه گوهر نظم