بهشت وار ز عرش است آسمانه تو

ترازویی که گرت در کفی بود دنیا

ز راستی نگراید جوی زبانه تو

ترا که کرسی دل زین خرابه بیرون است

بترک ملک دو عالم چهار تکبیر است

یکی نماز تهجد یکی دو گانه تو

ز خمر عشق قدحهاست هر یکی غزلت