کسی از شمع در این جمع نپرسد آخر

که ندانست کسی قیمت این کالا را

حالیا گر قدح باده تو را هست بنوش

که نخورده ست کس امروز غم فردا را

کز چه رو سوخته پروانه بی پروا را

عشق پیرانه سرم شیفته طفلی کرد

که به یک غمزه زند راه دو صد دانا را