بیار ساقی مجلس می مصفا را

ز پای تا به سرت می مکم چو نیشکر

به دستم ار بسپارند آن سر و پا را

هنوز اهل صفا پرده در میان دارند

ز گریه سحری گرد دیده پاک بشوی

که در قدح نگری خنده های صهبا را

شبانه جام جهان بین ز دست ساقی گیر