ز گریه سحری گرد دیده پاک بشوی

به دستم ار بسپارند آن سر و پا را

هنوز اهل صفا پرده در میان دارند

بیار ساقی مجلس می مصفا را

که در قدح نگری خنده های صهبا را

شبانه جام جهان بین ز دست ساقی گیر

که آشکار ببینی نهان فردا را