میدید اگر لعل تو را چشم سلیمان

تسلیم تو کردیم هم آن را و هم این را

من سر نخواهم شدن از وصل تو آری

لب تشنه قناعت نکند ماء معین را

می داد در اول نظر از دست نگین را

بر خاک رهی تا ننشینی همه عمر

واقف نشوی حال من خاک نشین را