واقف نشوی حال من خاک نشین را

میدید اگر لعل تو را چشم سلیمان

می داد در اول نظر از دست نگین را

بر خاک رهی تا ننشینی همه عمر

بر زخم دلم تازه فشاند نمکی عشق

وقتی که گشایی لب لعل نمکین را

گر چین سر زلف تو مشاطه گشاید