دوخته ام به یکدگر سینه پاره پاره را

آن که نهاده در دلم حسرت یک نظاره را

بر لب من کجا نهد لعل شراب خواره را

رشته عمر پاره شد بس که ز دست جور او

کشته عشق را لبش داده حیات تازه ای

ورنه کسی نیافتی زندگی دوباره را

با همه بی ترحمی باز به رحمت آمدی