لختی اگر شمردمی زحمت بی شماره را

کشته عشق را لبش داده حیات تازه ای

ورنه کسی نیافتی زندگی دوباره را

با همه بی ترحمی باز به رحمت آمدی

ز آه شررفشان من نرم نمی شود دلش

آتش من نمی کند چاره سنگ خاره را

تا ننهی وجود خود بر سر کار بندگی