ز آه شررفشان من نرم نمی شود دلش

ورنه کسی نیافتی زندگی دوباره را

با همه بی ترحمی باز به رحمت آمدی

لختی اگر شمردمی زحمت بی شماره را

آتش من نمی کند چاره سنگ خاره را

تا ننهی وجود خود بر سر کار بندگی

خواجه ما نمی خرد بنده هیچ کاره را