کس را در آن حریم چه حد رسالت است

من مجرم محبت و دوزخ فراق یار

واه درون به صدق مقالم دلالت است

گیرم به خون دیده نویسم رساله را

در عمر خود به هیچ قناعت نموده ام

تا روزیم به تنگ دهانش حوالت است

کام ار به به استمالت ازو می توان گرفت