تا سایه شمشاد تو افتاد به بستان

ما را همه نادیده و نشناخته برخاست

آن ترک نوازنده به سرحلقه عشاق

کز خاک درش با تن نگداخته برخاست

بر سرو سهی دود دل فاخته برخاست

خندید به آیینه خورشید فروغی

تا صفحه دل از همه پرداخته برخاست