عشق تو تا حلقه ای کشید به گوشم

دیده هنوز از شمایلش گله مند است

پیکر زیبا به زیر جامه دیبا

آتش سوزنده در میان پرند است

گوش مرا کی سر شنیدن پند است

گر به فراق تو زنده ام عجبی نیست

تیغ نبرد سری که پیش تو بند است