به هیچ خانه نجستم نشان جانان را

که زلف خم به خمش حلقه های زنار است

نگیرم از سر زلفش به راستی چه کنم

که روزگار پریشان و کار دشوار است

که جانم از حرم و دیر هر دو بیزار است

لبش به جان گران مایه بوسه نفروشد

ندانم این چه متاع و چگونه بازار است