گوشه چشم بتی زد ره دین و دل من

تا خبر شد که چه ها در نظر کوه کن است

جستم از خیل عرب واقعه مجنون را

لیلی از خیمه برون تاخت که مجنون من است

نازم این فتنه که هم رهزن و هم راهزن است

در همه شهر شدم شهره به شیرین سخنی

تا لبم بر لب آن خسرو شیرین دهن است