در همه شهر شدم شهره به شیرین سخنی

لیلی از خیمه برون تاخت که مجنون من است

گوشه چشم بتی زد ره دین و دل من

نازم این فتنه که هم رهزن و هم راهزن است

تا لبم بر لب آن خسرو شیرین دهن است

یک تجلی همه را سوخت فروغی امشب

مگر آن شمع فروزنده در این انجمن است